podjęcie doświadczeń nad podawaniem leków bezpośrednio do krwi. Takie doświadczenia prowadził m.in. Ch. Wren z Oxfordu, który wraz z fizykiem R. Boyle'em wlewał dożylnie zwierzętom wino, piwo, mleko lub krew, stosując w tym celu strzykawkę z pęcherza zwierzęcego, zakończoną rurką z pióra gęsiego. Mniej więcej w połowie XIX wieku, - w roku 1853, pewien francuski lekarz Ch. G. Pravaz badając możliwość leczenia tętniaków, skonstruował pierwowzór strzykawki do wprowadzania płynnych leków bezpośrednio w głąb ciała, zamiast ich połykania. Do wprowadzania płynu służyła mu trójgraniasta rurka (kaniula) osadzona na końcu strzykawki. Wkrótce potem, szkocki lekarz A. Wood skonstruował w jej miejsce cienką, ściętą na końcu igłę i jako pierwszy zastosował wstrzyknięcia podskórne. Pierwsze wstrzyknięcie domięśniowe przypisuje się francuskiemu lekarzowi A. Lutonowi w roku 1863. Od momentu wprowadzenia przez francuskiego aptekarza S. Limousina szklanych ampułek do zastrzyków, metoda pozajelitowego wprowadzania leków ogromnie się rozpowszechniła. Strzykawki wyglądające tak jak dzisiaj, z wymienną igłą zaczęto produkować dopiero w 1895 roku.


1. Kto skonstruował pierwowzór strzykawki w 1853 roku?
Ch. G. Pravaz

2. W którym roku zaczęto produkować strzykawki z wymienną igłą?
1895

3. Z czego była wykonana strzykawka którą posługiwał się Ch. Wren?
z pęcherza zwierzęcego

poprawnie +

gites, +

dobrze +