Barometr. Przyrząd do pomiaru ciśnienia atmosferycznego. Pierwszy barometr rtęciowy, został wynaleziony w 1643 roku przez E. Torricellego w związku z jego badaniami nad ciśnieniem atmosferycznym. Była to rurka szklana długości około 1 metra, zamknięta na jednym końcu i połączona ze zbiorniczkiem rtęci. Przy pionowym ustawieniu barometru słupek rtęci w rurce opadał (nad nim wytwarzała się próżnia) do pewnego poziomu. Wysokość słupa rtęci w rurce nad poziomem rtęci w zbiorniczku odpowiadała równowadze ciśnienia słupa rtęci i ciśnienia otaczającego powietrza. Wysokość ta jest więc miarą ciśnienia atmosferycznego. Barometr rtęciowy został ulepszony w 1665 roku przez R. Hooke'a, który wprowadził podziałkę umożliwiającą bezpośrednie odczytywanie wysokości słupka rtęci w rurce nad poziomem cieczy w naczyniu. Zasadniczo w tej postaci barometr rtęciowy przetrwał do dziś i znajduje powszechne zastosowanie w meteorologii. Jest to przyrząd stosunkowo dokładny, jednakże niewygodny w użyciu (przede wszystkim ze względu na to, że stanowi naczynie z cieczą). Wygodniejszy i dlatego znacznie bardziej rozpowszechniony jest inny typ barometru - barometr metalowy, zwany też aneroidem, wynaleziony w 1844 roku przez L. Vidiego.


1. W którym roku został wynaleziony pierwszy barometr rtęciowy?
1643

2. Kto wynalazł barometr metalowy?
L. Vidiego

3. W którym roku został ulepszony barometr rtęciowy?
1665

poprawne

dobre +

poprawnie +