Cytat:Waldemar II Zwycięski urodzony w 1170, zmarł 28 marca 1241- król Danii w latach 1202 - 1241. Syn króla Danii Waldemara I Wielkiego (zmarł w 1182) i księżniczki ruskiej Zofii (zmarła w 1198), córki Włodzimierza nowogrodzkiego (istnieje mniejszościowy pogląd, że była córką Wołodara, księcia mińskiego). Brat króla Kanuta VI, swego poprzednika na tronie duńskim. Dwukrotnie żonaty: pierwszą żoną była Dagmar, zwana również Małgorzatą (zm. 1213), córka króla Czech Przemysła Ottokara I, drugą żoną była Berengaria (zm. 1221), córka króla Portugalii Sanczo I Kolonizatora. Z pierwszego małżeństwa pochodził syn Waldemar III (zm. 1231 w wieku 16 lat), pozostałe dzieci pochodziły z drugiego małżeństwa, byli to królowie Danii Eryk IV, Abel, Krzysztof I i córka Zofia (zm. 1247), która została żoną Jana I margrabiego Brandenburgii z dynastii askańskiej. Waldemar I miał także dwójkę bastardów: Nielsa I (zm. 1218/1219), hrabiego Halland oraz Knuta księcia Estonii, Blekinge i Lolland (zm. 1260). Waldemar Zwycięski uważany jest za jednego z lepszych królów w historii średniowiecznej Danii. W 1210 r. wyprawił się do Prus, po drodze hołd złożył mu książę gdański Mściwoj I. Zwierzchność duńską musiały uznać również niektóre plemiona pruskie. Sambów Waldemar zapewne zmusił do oddania grodu Preghore biskupowi misyjnemu Prus - Chrystianowi. Te sukcesy okazały się jednak nietrwałe. Mściwoj gdański już w 1212 r. uczestniczy w zjeździe z Leszkiem Białym i Konradem mazowieckim. Zapewne wówczas ponownie uznaje zwierzchność Krakowa. Największym osiągnięciem Waldemara II było podbicie Estonii w roku 1219. Legenda mówi, ze podczas bitwy niebo przybrało kolor czerwony i pojawił się na nim biały krzyż. Ten symbol, Dannebrog, do dziś stanowi flagę Danii. Estonia pozostała pod duńską administracją do roku 1346.