Cytat:Stal jest stopem żelaza z węglem, o zawartości węgla nie przekraczającej 2%. Przypuszcza się, że jej wynalazku dokonali starożytni Spartanie i oni w VII w. p.n.e. użyli jej do wyrobu broni. Starożytni hutnicy nie wiedzieli, oczywiście, że stal jest stopem, dla nich była to odmiana żelaza które można było utwardzić w procesie hartowania. Początki współczesnych metod wytwarzania stali przypadają na VIII - X wiek. W tym czasie w austriackiej krainie Styrii zaczęto masowo produkować stal z żelaza lanego, czyli surówki. Ponieważ surówka zawiera więcej niż 2% węgla, w celu otrzymania z niej stali trzeba było w jakiś sposób zmniejszyć jego zawartość. Uzyskiwano to stapiając wysokowęglową surówkę z kawałkiem niskowęglowego miękkiego żelaza. W XIV wieku zaczęto stosować świeżenie surówki w tzw. piecach fryszerskich, w których krople przetapianego ciekłego metalu spadały do zbiornika, przechodząc przez strumień wdmuchiwanego powietrza. Dopiero francuski chemik i metalurg Rene F. Reaumur wyjaśnił, że różnica między żelazem, stalą i żeliwem polega na różnej w nich zawartości węgla.W 1784 roku angielski inżynier Henry Cort opatentował nowy sposób świeżenia surówki tzw. proces pudlarski, zmniejszający niepożądane zanieczyszczenia otrzymywanej stali. Wreszcie w 1855 roku inny Anglik, Henry Bessemer dokonał prawdziwej rewolucji w produkcji stali wynalazkiem konwertora, w którym ciekłą surówkę przedmuchuje się po prostu powietrzem lub czystym tlenem.