Nurek Kartezjusza – klasyczne doświadczenie pokazowe z fizyki, noszące imię Kartezjusza i ukazujące głównie prawo wyporu hydrostatycznego Archimedesa poprzez bezpośredni pokaz zasady pływania i tonięcia ciał oraz prawo Pascala i znacznie większą ściśliwość gazów niż cieczy. Układ pokazowy składa się z większego, zamkniętego naczynia z wodą, bądź to wykonanego z dającego się uciskać materiału (jak butelka PET) bądź to sztywnego lecz zamkniętego elastyczną, np. gumową, membraną. Wewnątrz pływa nurek - zanurzona otworem w dół szklana fiolka lub probówka wypełniona częściowo wodą, częściowo powietrzem. Proporcje objętości powietrza i wody są tak dobrane aby pływał, lecz blisko granicy tonięcia. W niektórych konstrukcjach okazuje się, że żeby nurek działał konieczne jest przyczepienie do niego dodatkowego obciążnika. Zanurzenie następuje w chwili ściśnięcia miękkiej obudowy (lub miękkiej części obudowy) zewnętrznej, zaprzestanie jej uciskania skutkuje wypłynięciem nurka. Innym wariantem zmiany ciśnienia jest zamiast ściskania naczynia zaopatrzenie je w manometr wodny z kawałka węża gumowego. 1.doświadczenie z fizyki 2.naczynia z wodą
3.szklana fiolka lub probówka