Cytat:Nitrogliceryna. Ten bardzo wybuchowy materiał w postaci gęstego, oleistego płynu, otrzymał w roku 1847 Włoch, profesor chemii z Turynu Ascanio Sobrero w wyniku nitrowania gliceryny mieszaniną kwasu azotowego i siarkowego w niskiej temperaturze. Pomimo, że Sobrero znał właściwości wybuchowe tej substancji, którą nazwał pirogliceryną, nie potrafił jednak znaleźć dla niej żadnych zastosowań praktycznych chociaż jest 13 razy silniejsza od prochu. Nitrogliceryna ma bardzo ciekawe właściwości: gdyby umieścić jedną jej kroplę na kowadle to rozpłynie się ona po całej powierzchni. Gdyby teraz uderzyć w taką powierzchnię, to wybuchnie tylko w miejscu uderzenia, jednak gdyby ją podgrzać w jednym miejscu, to wybuchnie na całej powierzchni. Dopiero w 1854 roku Rosjanie N. Zinin i W. Pietruszewski próbowali używać nitrogliceryny. Od 1863 roku Pietruszewski kierował wytwarzaniem nitrogliceryny na dużą skalę - była ona stosowana w Rosji do celów górniczych. Rozwiązanie problemu czułości nitrogliceryny znalazł w roku 1866 szwedzki chemik Alfred Nobel.