Cytat:W XVIII wieku nastąpiło ponowne zainteresowanie leczniczymi właściwościami wierzby - w 1763 roku Edward Stone powiadomił londyńskie Royale Society o przeciwmalarycznym działaniu wyciągu z kory wierzby. W roku 1829 Leroux wyizolował z kory wierzbowej glikozyd nazwany salicyliną. Osiem lat później - w 1837 roku, 37-letni francuski chemik Charles Frederic Gerhardt zaczął mieszać z kwasem salicylowym inne substancje, chcąc uzyskać skuteczny a zarazem nie podrażniający żołądka lek. Zrezygnował jednak z dalszych prac nad wynalazkiem, ponieważ doszedł do wniosku, że procedura przygotowania odpowiedniej kompozycji składników aspiryny jest zbyt skomplikowana i czasochłonna W 1859 roku, w Lipsku, Herman Kolbe zsyntetyzował kwas salicylowy z fenolu (zawartego w smole węglowej) i CO2 - tak powstał pierwszy syntetyczny środek przeciwbólowy. Po raz pierwszy wprowadzono salicylan sodowy jako lek przeciwgorączkowy i przeciwreumatyczny w roku 1875. W roku 1897 niemiecki chemik Felix Hoffman (który pracował wówczas dla firmy chemicznej Friedrich Bayer & Co.), wrócił do pomysłu Gerhardt’a, poszukując leku dla swego cierpiącego na reumatyzm ojca. Ponownie 'wynalazł' kwas acetylosalicylowy jako chemicznie czystą, nie drażniącą, formę leku. Od roku 1899 lek o nazwie ASPIRIN ®, w postaci proszku, został wprowadzony do obrotu.